Ontdek 10 Feiten over Alcatraz die het sombere imago doorbreken

In 1854 werd Alcatraz Island de locatie van de eerste vuurtoren aan de Amerikaanse westkust. Het baken hielp schepen bij het navigeren door de vaak mistige en verraderlijke wateren van San Francisco Bay. Hoewel de oorspronkelijke structuur later werd vervangen, staat de vuurtoren er vandaag de dag nog steeds als symbool voor de lange maritieme geschiedenis van het eiland.

Een groot deel van de vroege infrastructuur van het eiland, waaronder de militaire gevangenis die voorafging aan de federale gevangenis, werd gebouwd door de mannen voor wie het bedoeld was. Militaire gevangenen groeven stenen, stortten beton en legden de fundering voor wat uiteindelijk een van de meest gevreesde gevangenissen van Amerika zou worden.

Alcatraz bood onderdak aan enkele van de beruchtste criminelen van de 20e eeuw. Figuren als Al Capone, George "Machine Gun" Kelly en Robert Stroud (de "Birdman van Alcatraz") hebben hier gezeten. De gevangenis was bedoeld voor gevangenen die elders problemen veroorzaakten. Ze worden beschouwd als bijzonder gevaarlijk, high-profile of ontsnappingsgevoelig.

In de 29 jaar dat Alcatraz een federale gevangenis was, waren er 14 ontsnappingspogingen bekend waarbij 36 gevangenen betrokken waren. Terwijl de meesten werden gevangen of gedood, verdwenen er vijf mannen die nooit werden gevonden. Hun lot blijft een mysterie, wat bijdraagt aan de blijvende reputatie van het eiland op het gebied van spanning en intrige.

Ondanks zijn reputatie diende Alcatraz ook als woongemeenschap. Families van gevangenispersoneel live in aparte verblijven in de buurt van het dok. Kinderen speelden op het eiland, namen de veerboot naar school in San Francisco en waren zich grotendeels niet bewust van de zwaarbeveiligde faciliteit die net op de heuvel lag.

In 1969 bezetten Amerikaanse activisten 19 maanden lang het eiland Alcatraz in een historisch protest dat aandacht vroeg voor de rechten van de inheemse bevolking en geschonden Amerikaanse verdragen. Hun vreedzame verzet bracht nationaal bewustzijn voor hun zaak en overblijfselen van hun bezetting, zoals geschilderde slogans, zijn vandaag de dag nog steeds zichtbaar.

Hoewel er gevaarlijke criminelen werden vastgehouden, was Alcatraz nooit een plaats voor de doodstraf. Er waren geen executiefaciliteiten en ter dood veroordeelden werden overgeplaatst naar andere federale gevangenissen. Alcatraz richtte zich in plaats daarvan op strikte isolatie, met de bedoeling om gevangenen onder controle te houden die elders moeilijk onder controle te houden waren.

Met een capaciteit van ongeveer 330 gevangenen werd Alcatraz opzettelijk onder zijn limiet bediend. Dit maakte eenmanscellen en meer toezicht mogelijk. Autoriteiten gaven prioriteit aan veiligheid en controle boven volume, waardoor het eiland een plek werd voor discipline in plaats van rehabilitatie of crowd management.

Alcatraz legde strenge regels op, maar handhaafde ook een verrassend hoge standaard in de keuken. Maaltijden werden op tijd geserveerd, in royale porties en vaak met verse ingrediënten. De reden was simpel: goed gevoede gevangenen veroorzaakten minder snel problemen. Het eten was echter stil en strikt getimed.

Ondanks de ruwe omgeving floreerden de tuinen op Alcatraz. Gevangenen en familie van officieren kweekten planten op terrassen en in lege hoeken van het eiland. Voor veel gevangenen bood het verzorgen van bloemen en struiken zeldzame momenten van rust. Tegenwoordig zijn deze tuinen gerestaureerd en bieden ze bezoekers een kijkje in dit rustigere hoofdstuk van het verleden van het eiland.